تبلیغات
ミ ღوبلاگ تفریحی و سرگرمی2 ღ ミ - عاقبت بچه های پیش فعال چه می شود؟

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

 

اختلال بیش فعالی و كم توجهی، یكی از شایع ترین اختلالات دوران كودكی است كه تقریبا 5 درصد كودكان سنین مدرسه را تحت تأثیر قرار می دهد. ویژگی های عمده این اختلال شامل تحرك و فعالیت بیش از حد، تكانشگری و مشكل توجه و تمركز می باشد. گرچه موارد فوق رفتارهایی است كه تمامی كودكان، مواقعی آنها را نشان می دهند، اما كودكان بیش فعال به درجه ای علایم فوق را نشان می دهند كه با عملكرد طبیعی آنها در منزل، مدرسه و ارتباط با همسالان و اطرافیان تداخل ایجاد می كند. این كودكان به طور مكرر توسط والدین، معلمین و اطرافیان به دلیل رفتارهای ناپخته و تكانشی خود سرزنش می شوند كه منجر به تأثیرات سوء بر اعتماد به نفس آنها می گردد.در مورد اینده کودکان بیش فعال با دکتر فریبا عربگل فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان و دبیر انجمن متخصصان روان پزشکی کودک ونوجوان گفتگو کردیم:

علت اختلال بیش فعالی - كم توجهی چیست؟به نظر می رسد نمی توان پاسخ قطعی و دقیقی برای این سوال داد. نمی توان مانند بسیاری از بیماری های دوران كودكی ویروس یا میكروب مشخصی را برای آن پیدا كرد. احتمالاً تعدادی از عوامل مختلف در ایجاد بیش فعالی كودك درگیر می باشند.مطالعاتی انجام شده كه به بعد ژنتیك این بیماری اشاره دارند. كودكی كه مبتلا به بیش فعالی است 4 برابر بیشتر احتمال دارد كه یكی از افراد خانواده او مثل او مشكل مشابهی را داشته باشد. اگر چه نقش ژن خاصی در این بین پیدا نشده است ولی مغز این كودكان تفاوت های ظریفی را در ساختار و عملكرد نشان می دهد و تأثیر داروهای معینی بر این كودكان نشانگر آن است كه به نوعی تركیب شیمیایی مغز این كودكان متفاوت است. گر چه ماهیت این تفاوت ها به خوبی مشخص نشده است.ایا میتوان گفت نوع غذا ویا شیوه فرزند پروری در بیش فعالی موثر است؟ تبلیغات زیادی در مورد تأثیر غذاها و آلرژی غذایی به ویژه آلرژی نسبت به مواد افزودنی غذاها مانند رنگ ها و نگهدارنده ها در بیش فعالی وجود داشته است. نتایج تحقیقات مختلف نشان داده است كه غذا موجب بیش فعالی نمی گردد، در نتیجه برنامه غذایی خاص نیز در درمان نقشی ندارند. از سوی دیگر فرزند پروری بد و معیوب منجر به بیش فعالی نمی گردد، اما شیوه های تربیتی و پاسخ دهی والدین كاملا بر رفتار كودك تأثیر می گذارد، بسیاری از این كودكان مستعد اختلالات رفتاری گسترده ای هستند. بدیهی است روش های انطباقی موثر در پیشگیری از مشكلات رفتاری همراه موثر است.بسیاری از والدین مرزی بین بیش فعالی و شیطنت های دوران کودکی قایل نیستندوهر گونه شیطنت و جنب وجوش را بیش فعالی می دانند مشخصه یک کودک بیش فعال چیست
....برای مشاهده ادامه ب ادامه مطلب مراجعه کنید....
چیست؟سه ویژگی عمده این اختلال عبارتند از: فعالیت و تحرك زیاد /اختلال در توجه و تمركز /رفتارهای تكانشیاین كودكان اكثر اوقات در حال حركت و جنب و جوش هستند و به نظر می رسد هیچگاه خسته نمی شوند. لحظه ای آرام و قرار ندارند. اگر قرار باشد لحظه ای بنشینند، مرتب وول می خورند، حتی در خواب نیز ممكن است بی قراری و وول خوردن آنها را ببینیم. بیش فعالی در سنین قبل از مدرسه بارزتر و مشخص تر است. آنها مرتب در حال دویدن، راه رفتن، بالا و پایین رفتن روی مبلمان و صندلی ها و ... هستند. در مهد كودك آنها نمی توانند روی صندلی آرام نشسته و تكالیف خود را انجام دهند، بلكه وسط كلاس این سو و آن سو می دوند.همچنین در مورد رفتارهای تکانشی انها با یدبگویم به نظر می رسد اكثر كودكان بیش فعال، بدون آنكه به پیامد و نتیجه اعمالشان فكر كنند، دست به انجام كاری می زنند. گرچه آنها ممكن است بارها نتیجه منفی اعمال خود را ببینند ولی باز درس عبرت نمی گیرند و این موضوع از سوی والدین و اطرافیان به گونه ای تعبیر می شود كه آنها لجباز و نافرمان هستند و رفتارهای آنها تعمدی و برای اذیت و آزار اطرافیان است. در حالی كه مشكل اصلی آنها عمل كردن قبل از فكر كردن و سنجیدن آخر و عاقیت كار است.كودكان بیش فعال در رعایت نوبت و انتظار كشیدن برای رسیدن به چیزی مشكل دارند، وسط صحبت دیگران می پرند و نمی توانند صبر كنند تا صحبت طرف مقابل به اتمام برسد. گاه به طور ناگهانی می دوند، می پرند و شی را پرتاب می كنند، دست والدین را رها كرده و وسط خیابان می دوند. در سنین بالاتر ممكن است نسنجیده حرفی زده و عملی را انجام دهند كه از سوی اطرافیان ناپخته و بچه گانه و متناسب با سن و موقعیت رفتار نكردن تعبیر شود. شما به ویژگی  کودک بیش فعال اشاره کردید. اگرکودک یکی از این مشخصه ها را داشته باشد باز هم بیش فعال است؟ موارد فوق سه مشكل اصلی است كه در كودكان بیش فعال و كم توجه دیده می شود. گرچه ممكن است كودكی همه علایم فوق را نداشته باشد ولی مشكلات گوناگونی كه كودك با آنها دست به گریبان است، تأثیر منفی بسزایی در ارتباط كودك با معلم، هم كلاسی ها، والدین و اطرافیان بر جای می گذارد. كودك مرتب از پیرامون خود پیام های منفی دریافت می كند، پیام هایی كه شخصیت و اعتماد به نفس او را در هم می كوبد. همچنین بیماری باعث افت عملكرد تحصیلی كودك می شود و آینده تحصیلی و شغلی او را تحت تأثیر قرار می دهد.اختلال بیش فعالی در چه سنی بیشتر بروز می کند؟ اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی در پسران شایع تر از دختران بوده و صرف نظر از سن تشخیص، شروع بیماری باید از قبل از 7 سالگی باشد. ایا کودکان بیش فعال در هنگام درس خواندن و مدرسه رفتن نیز با مشکل مواجه هستند؟ این كودكان نمی توانند روی یك محرك طبیعی كه از اهمیت خاصی در نتیجه در كلاس درس نمی توانند حواس خود را به گفته های معلم بدهند. به نظر می رسد اصلا گوش نمی دهند و زمانی كه باید به محتوای صحبت های معلم توجه كنند، مشغول انجام كار دیگری هستند یا با چیزی بازی می كنند. در دروسی مثل دیكته كه نیاز به توجه و تمركز بیشتری دارد، معمولاً مشكلات بیشتری را نشان می دهند. نمرات آنها متغیر است، در تمام كردن و به انتها رساندن تكالیف مشكل دارند و اكثراً انجام تكالیف آنها ساعت ها به طول می انجامد و انرژی زیادی از والدین صرف این موضوع می شود. ممكن است وسایل خود را گم كرده و یا در مدرسه جای بگذارند. اگر چند دستور همزمان به آنها داده شود، در به خاطر سپردن آنها ناتوانند.                         ایا چنین حالاتی در سنین بالاتر هم  بروز می کند؟این كودكان وقتی به سنین نوجوانی می رسند، به علت فراموشكاری به عنوان افراد بی حواس و سهل انگار از آنها نام برده می شود. در هنگام مطالعه و انجام فعالیت ها به فكر و رویا فرو می روند و نمی توانند كار خود را به پایان برسانند. افراد بی نظمی هستند كه نامنظمی در اتاق، كمد لباس ها، میز تحریر، و ... آنها نمایان است. اینده کودکان بیش فعال چگونه خواهد بود؟ ایا امکان دارد این مشکلات تا اخر عمر همراه فرد باشد؟ در برخی موارد مشكلات همراه با این اختلال در سراسر زندگی شخص ادامه می یابد. گرچه این كودكان در دوره بزرگسالی همه علایم مربوط به بیماری را ندارند و از پرتحركی آنها كاسته شده است ولی مشكلات توجه و تمركز و رفتارهای تكانشی آنها ادامه می یابد. در عده ای از این كودكان نیز با رسیدن به سن 12 سالگی علایم آنها بهبود می یابد و عملكرد طبیعی در حوزه های مختلف رفتاری، اجتماعی و تحصیلی پیدا می كنند. در كسانی كه بیماری ادامه می یابد نیاز به ادامه درمان نیز وجود دارد. به نظر می رسد عمده مشكلات این كودكان با ورود به مدرسه آغاز می شود، مكانی كه در آنجا انتظار نظم، انظباط، پیشرفت تحصیلی، ارتباط مناسب با همسالان، پیروی از دستورات معلم و انجام تكالیف مدرسه می رود. از آنجا كه مطالعه، خواندن و نوشتن، گوش فرادادن به صحبت های معلم نیازمند تمركز، توجه، قرار و آرامش كافی دارد و این كودكان در این زمینه ها مشكل دارند، در نتیجه درس خواندن برای آنها تبدیل به معضلی می گردد كه به راحتی قابل حل نیست، ساعات انجام تكالیف درسی در منزل ساعات طولانی كشمكش بین والد و كودك است. كودكی كه ساعت های زیادی را به بازی و فعالیت می پردازد، از نیم ساعت نشستن روی تكالیف درسی بیزار است. در كلاس درس زمانی كه سایر دانش آموزان مشغول یادگیری مطالب جدید هستند و به صحبت های معلم گوش می دهند، آنها مشغول حرف زدن با بغل دستی، بازی كردن و یا ور رفتن با کتاب، مداد و سایر وسایل هستند.کودکان بیش فعال چه مشکلاتی را در زندگی اجتماعی خود خواهند داشت؟ افت درسی و عدم پیشرفت تحصیلی، آینده شغلی این كودكان را تحت تأثیر قرار می دهد، از طرفی دیگر بزرگسالان شاغل با این اختلال، در شغل خود با مسایل و مشكلات بیشتری دست به گریبان هستند. اتاق كار آنها نامنظم و شلوغ است، برای شروع كار و به اتمام رساندن آن مشكل دارند، همیشه ممكن است كارهای زیادی را شروع كنند، اما نیمه تمام رها كنند، در نتیجه طرح های ناتمام در بین كارهای آنها زیاد دیده می شود، فراموشكار هستند و به قرارهای كاری خود دیر می رسند و از دید دیگران اینها افرادی بدقول هستند. امكان ابتلای به اضطراب، افسردگی، اختلال سلوك، اختلال ایذایی مقابله ای، سوء مصرف مواد، پرخاشگری و سایر اختلالات رفتاری در كودكان مبتلا به اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی در صورت عدم مداخله مناسب زیاد است.رعایت نكردن نوبت، عدم رعایت قوانین بازی، عدم پیروی از دستورات، بر هم زدن نظم و رفتارهای تكانشی در این كودكان باعث می شود كه ارتباط آنها با همسالان، والدین و بزرگ ترها تحت الشعاع قرار گیرد. آنها از جمع دوستان خود طرد می شوند و پیامهای منفی كه مرتب از پیرامون خود دریافت می كنند، اعتماد به نفس این كودكان را لطمه می زند و آنها را مستعد افسردگی و اضطراب می كند. چه راه حلهایی را برای درمان کودکان بیش فعال پیشنهاد می کنید؟بنا به دلایل فوق و دلایل بی شمار دیگر، اختلال بیش فعالی ـ كم توجهی باید درمان شود هدف از درمان كاهش علایم این بیماری است تا حدی كه كودك آشفتگی كمتری را در زندگی روزمره خود متحمل گردد و عملكرد تحصیلی و ارتباطی كودك بهبود یابد. درمان این كودكان شامل دو دسته كلی درمان های دارویی و غیر دارویی است.شایع ترین و موثرترین داروهایی كه در درمان این اختلال به كار می رود شامل داروهای محرك (ایستمولایت) می باشد: مثل فنیدیت (ریتالین) و دكستروآمفتامین.داروهای فوق در 90 ـ 70 درصد كودكان بیش فعال ـ كم توجه موثر است و باعث بهبودی علایم اصلی این اختلال می گردد، عملكرد تحصیلی و ارتباطی كودك را بهبود بخشیده و از اضطراب و نگرانی والدین می كاهد. این داروها ممكن است در بعضی از كودكان اثرات بی اشتهایی و كم خوابی ایجاد كند كه نگران كننده نبوده و می توان با ترفندهای مناسب، این اثرات سوء را به حداقل رساند.همانند سایر داروها، این دسته از داروها نیز ممكن است اثرات جانبی دیگری داشته باشند، در نتیجه تجویز آنان باید زیر نظر پزشك معالج و با تشخیص او صورت گیرد. در صورتی كه كودك نسبت به این دسته از داروها عدم پاسخ درمانی مناسب نشان داد و یا دچار عوارض جانبی ناخواسته ای گردید كه قابل تحمل نبود، داروهای دیگری وجود دارند كه می توانند موثر باشند.اكثرا همراه و در كنار درمان های دارویی استفاده می شوند. بیشتر بر اختلالات رفتاری همراه با بیش فعالی ـ كم توجهی موثرند و شامل درمان های شناختی، رفتاری و آموزش والدین می باشند. بدیهی آموزش والدین در مورد چگونگی بیماری فرزندشان، رفتارهای مثبت كودك، عدم بكارگیری شیوه های نا مناسب تنبیهی و ... بسیار می تواند هم برای كودك و هم برای خانواده او موثر باشد.



طبقه بندی: مطالب درخواستی،  تازه ها،  آیا میدانید که...،  سلامت، 

تاریخ : شنبه 16 بهمن 1389 | 10:15 ق.ظ | نویسنده : مجتبی آقابیگی | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.